Inspirerende verhalen

Meisje maakt zich zorgen over overleden tweelingzus voelt zich eenzaam, neemt favoriete speeltje mee naar haar graf en vindt daar brief - Verhaal van de dag

Een klein meisje is diepbedroefd voor haar overleden tweelingzus die denkt dat ze zich misschien eenzaam voelt, dus brengt ze haar favoriete speeltje naar het graf van haar zus om haar gezelschap te houden en vindt daar een brief aan haar gericht.

Kleine Bella was diepbedroefd nadat haar mama Linda en zus Lia stierven. Hoewel haar vader, Andrew, haar had verteld dat ze blij waren met de engelen, brak Bella's hart de gedachte dat haar zus Lia zich zo koud en alleen zou voelen onder de grond.



'Mama, ik mis je zo erg! Ik mis Lia ook. Kun je alsjeblieft terugkomen? Deddy mist jou ook, Lia….' riep Bella terwijl ze haar teddybeer Deddy in tranen vasthield.

  Alleen ter illustratie. | Bron: Pexels

Alleen ter illustratie. | Bron: Pexels

Andrew was die avond net buiten Bella's kamer en toen hij zijn 8-jarige dochtertje hoorde smachten naar haar moeder en tweelingzus, brak zijn hart.



Sinds Linda en Lia zijn omgekomen bij een auto-ongeluk, had Andrew niet veel tijd met Bella kunnen doorbrengen. Hij was vaak alleen in zijn kamer, omdat ook hij het moeilijk vond om met hun verlies om te gaan. De dood van een dierbare breekt er een. Het verlies van Linda en Lia had Andrew ook van binnenuit gebroken.

'Lia heeft me een brief gestuurd, papa! Ik heb je gezegd dat ze me mist. Wil je het alsjeblieft voor me lezen? Ik zal bij Lia zitten terwijl je het leest .'

In de dagen na de begrafenis had Andrew Bella naar haar tante gestuurd. Hij had gewoon niet de kracht om met iemand te praten of iets te doen. Maar nadat Bella bleef huilen bij het huis van haar tante en haar vertelde dat ze haar moeder en zus terug wilde hebben, moest Andrew haar naar huis brengen.

Op een dag confronteerde hij haar eindelijk en vertelde haar dat ze niet terug zouden komen. 'Ze zijn bij de engelen, Bella. En mama en Lia zijn daar heel gelukkig.'



  Alleen ter illustratie. | Bron: Pexels

Alleen ter illustratie. | Bron: Pexels

Maar Bella geloofde hem niet. 'Hoe kan Lia in orde zijn, papa? Je bent vergeten dat ze bang wordt als ze alleen is! Daarom moest ik mijn bed met haar delen. Ze moet het ook zo koud en hongerig hebben. Ik maak me zorgen om haar...'

Andrew wist niet hoe hij tegen Bella moest zeggen dat je je na de dood niet koud, hongerig, bang of wat dan ook voelt. Je bent gewoon weg. Ver weg. En je komt niet terug naar je dierbaren.

'Schat, je moet geloven, papa. Ze zijn in orde!'

'Nee, papa! Je bent zo gemeen! Je geeft niet meer om Lia! Is dit omdat ze ons heeft verlaten? Ik mag je niet, papa!' Bella huilde en rende weg naar haar kamer.

Andrew zuchtte, niet wetend wat hij moest doen. Bella moest zich geen zorgen maken over de mensen die niet voor haar terugkwamen.

  Alleen ter illustratie. | Bron: Pexels

Alleen ter illustratie. | Bron: Pexels

Op een ochtend was Bella erg verdrietig. Ze staarde wezenloos naar haar ontbijtbord, niet klaar om ook maar een hap van haar eten te eten. Toen Andrew haar zo zag, maakte ze zich grote zorgen.

'Papa, kunnen we Lia vandaag ontmoeten? Ik mis haar. Ze moet zich eenzaam voelen,' zei ze.

'Schat,' antwoordde Andrew. 'We hebben het hier eerder over gehad. Lia is blij waar ze is... maar,' hij zweeg even, 'zouden we een speeltje bij Lia achterlaten, zodat ze niet alleen is. Misschien kan Deddy bij haar blijven?'

'Deddy... Hij is mijn favoriete speeltje,' mompelde ze. 'Maar ik heb nog zoveel ander speelgoed en Lia heeft er niet één. Als ik haar Deddy geef, zal ze dan gelukkig zijn?'

Andreas knikte. 'Natuurlijk. Morgen gaan we Lia bezoeken. Papa heeft wat werk en hij zal ook wat speelgoed voor Lia halen. Ze zal blij zijn dat papa iets voor haar heeft gekregen. Vind je dat goed?'

  Alleen ter illustratie. | Bron: Pexels

Alleen ter illustratie. | Bron: Pexels

Bella glimlachte. 'Ja, papa! Weet je wat, ik zal haar favoriete koekjes ook halen! Lia zou zo blij zijn. Ze zal geen honger meer hebben!'

De volgende dag nam Andrew Bella mee naar Lia's graf. Toen ze aankwamen, pakte Bella haar favoriete speeltje en andere dingen die ze voor Lia had meegebracht en rende naar haar graf.

'Lia! Kijk eens wie hier is! Het is Deddy!' riep ze en stopte vlak voor Lia's graf. Toen zag ze een brief in een mooie roze envelop ernaast.

'Aan Bella...Van Lia', stond er te lezen.

'Wat is dat schat?' vroeg Andreas haar.

'Lia heeft me een brief gestuurd, papa! Ik heb je gezegd dat ze me mist. Wil je het alsjeblieft voor me lezen? Ik ga bij Lia zitten terwijl jij het leest.'

'Tuurlijk schat…'

  Alleen ter illustratie. | Bron: Pexels

Alleen ter illustratie. | Bron: Pexels

Andrew opende de envelop en begon de brief aan Bella voor te lezen:

Beste Bella,

Ik ben zo blij met een lieve zus zoals jij. Je bent de beste zus van de wereld en ik hou zoveel van je. Maar Bella, je hoeft je om mij geen zorgen te maken. Mama is hier in de hemel om voor mij te zorgen, net zoals je papa bij je hebt. God riep mama hier omdat hij wist dat ik alleen verdrietig zou zijn. Dus je hoeft niet verdrietig te zijn en te huilen vanwege mij.

Mama en ik houden van je, en we willen dat je gelukkig bent. Toen ze me hielp deze brief te schrijven, vertelde ze me dat ze het niet leuk vindt als je van streek bent en huilt. Ze wil dat jij en papa vaker lachen. Als jij en papa elke dag glimlachen, zal ze heel gelukkig zijn, en ik zal naar jullie allebei glimlachen, ook al is het van een lange afstand.

Als je bang bent dat ik honger heb, wil ik je zeggen dat de engelen hier erg aardig zijn. Ze helpen mama om lekkere dingen voor me te koken, dus ik heb geen honger. Je hoeft je om mij geen zorgen te maken, Bella. Wees gewoon blij. Ik zal altijd van je houden en je missen. Ik weet dat we nu niet het geluk hebben om met elkaar te praten, maar we kunnen elkaar via brieven troosten. Ik stuur je binnenkort nog een.

Met liefde,

Zijn

  Alleen ter illustratie. | Bron: Pexels

Alleen ter illustratie. | Bron: Pexels

'Dus Lia heeft niets nodig, papa?' vroeg Bella verdrietig. 'Ze heeft de koekjes niet nodig? Zit ze vol met het voedsel dat engelen haar geven?'

Andrew knielde om haar aan te kijken en omhelsde haar dicht. 'Als onze dierbaren ons verlaten, Bella, gaan ze naar een veilige plek waar ze gelukkig zijn. Dat komt omdat de engelen willen dat onze familie en vrienden gelukkig zijn als we niet bij hen in de buurt zijn. Mama en Lia zijn ook gelukkig, dus don maak je geen zorgen.'

'Als Lia en mama gelukkig zijn,' zei Bella, 'denk ik dat ik ook gelukkig ben... Ik wil haar nog steeds het speelgoed geven dat we voor haar hebben. Ik wil ze niet omdat ik ander speelgoed heb.'

'Geen probleem, lieverd,' zei Andrew glimlachend. 'Maar nu weten we dat Lia en mama gelukkig zijn, je hoeft je er niet de hele tijd zorgen over te maken. Papa zal zich er ook geen zorgen over maken….' voegde Andreas toe.

  Alleen ter illustratie. | Bron: Pexels

Alleen ter illustratie. | Bron: Pexels

Bella liet Deddy bij Lia's graf achter en glimlachte. 'Alsjeblieft, Deddy. Als Lia naar me vraagt, zeg haar dan dat ik haar snel kom ontmoeten!'

Na verloop van tijd werd Bella getroost door de wetenschap dat haar zus en moeder gelukkig en veilig waren bij de engelen. Ze bleef speelgoed naar Lia brengen, maar ze maakte zich geen zorgen meer om haar.

Papa Andrew vertelde kleine Bella niet dat hij het was die de brief schreef en besloot dat hij haar alles zou vertellen als ze oud genoeg was. In feite besloot hij haar af en toe brieven te blijven schrijven totdat ze ouder was en de realiteit onder ogen kon zien.

'...Weet je nog wat ik de laatste keer zei? Ik zal je ontmoeten, zelfs als ik HEEL oud word en oma word, Lia! Ik hou van je,' zou Bella tegen Lia zeggen elke keer dat ze het kerkhof verliet. Maar in plaats van te huilen en zich zorgen te maken over haar zus, zou ze een grote grijns op haar gezicht hebben als ze uitkeek naar haar volgende bezoek.

Wat kunnen we leren van dit verhaal?

  • Zelfs de dood kan de banden die met het hart zijn gevormd niet verbreken. Bella hield van Lia en zorgde zo veel voor haar dat ze zich zelfs na haar dood zorgen om haar maakte en ervoor zorgde dat ze nooit eenzaam was.
  • Het verliezen van een dierbare is voor niemand makkelijk, maar vooral voor kinderen moeilijk. Dankzij de brief van Andrew was Bella van haar zorgen verlost en accepteerde ze dat haar zus blij was met de engelen.

Deel dit verhaal met je vrienden. Het kan hun dag opfleuren en hen inspireren.

Als je dit verhaal leuk vond, vind je het misschien ook leuk deze over de zoon van een soldaat die een Amerikaanse vlag naar zijn graf bracht en daar een envelop vond.

Dit stuk is geïnspireerd op verhalen uit het dagelijks leven van onze lezers en geschreven door een professionele schrijver. Elke gelijkenis met echte namen of locaties is puur toeval. Alle afbeeldingen zijn alleen ter illustratie. Deel je verhaal met ons; misschien zal het iemands leven veranderen. Als je je verhaal wilt delen, stuur het dan naar info@vivacello.org .